याकूब आफैलाई समस्यामा पारेको थियो। उसको दाजु, उसले महसुस गरेको थियो, एउटा आशिर्वाद दाबी गर्न लागिरहेको थियो जुन न्यायसंगत रूपमा उसकै लागि थियो। त्यसैले उसले आफ्नो दाजुको बाटोमा बाधा पुर्यायो। उसले इसावलाई झुट र ठगी गर्यो, तर उसले यसलाई ठगीको रूपमा देखेन किनभने आशिर्वाद त उसकै लागि नै थियो। जे भए पनि, उसले इसावलाई रिसाएको थियो, र अब इसाव उसको पछि थियो। उसले याकूबको जीवन नै लिन खोजिरहेको थियो, र आफ्नो मातृभूमि छोडेर भाग्नु याकूबको एक मात्र विकल्प थियो। बुबा र आमालाई छोडेर, घरको आरामबाट निर्वासित भएर, याकूब भगौडा, एक भिखारी बने। एक्लो, मन दुखेको, र जंगलका खतराहरू सामना गर्दै, उसले चिसो, कडा जमिनमा सुत्ने ठाउँ खोज्न बाध्य भयो। आफ्नो टाउको मुनि ढुङ्गा राखेर, याकूब चिन्तित निद्रामा डुब्यो। यहीँ उसको पीडादायी, रिसाएको सोचहरूको बीचमा त्यो सपना उसलाई भेट्यो।
याकूबले सपना देख्यो र एउटा सिँढी देख्यो, जुन पृथ्वीबाट स्वर्गतर्फ जान्थ्यो। त्यो सिँढी, जस्तो देखिन्थ्यो, याकूब जहाँ सुतिरहेको थियो त्यहींबाट सुरु भएको थियो; तर त्यो टाढा, टाढा, उसको डर, असफलता र निराशाहरूको क्षेत्रभन्दा माथि, सिधै परमेश्वरको सिंहासनसम्म फैलिएको थियो। सिँढीको शीर्षमा यहोवा थिए, जसले याकूबसँग रहने, उसलाई रक्षा गर्ने, आशिर्वाद दिने र उसको सबै यात्रा भर समृद्ध पार्ने वाचा गर्नुभयो। र, बीचमा, सिँढी चढ्दै र तल झर्दै, स्वर्गदूतहरू थिए–सिंहासनबाट याकूबतर्फ दयाका सेवकहरू।
यो सपना थियो, तर सपना थिएन। याकूबले आफूलाई उठाउँदा, उसले यो अनौठो दर्शनको सत्यतामा यति विश्वस्त महसुस गर्यो कि यसले उसको शरीरभरि एक जीवन्त शक्ति पठाएको जस्तो लाग्यो। अब ऊ एक्लो थिएन! अब ऊ एउटा अनजान देशमा उद्देश्यहीन घुम्ने व्यक्ति थिएन जहाँका मानिसहरूले उसलाई थोरै मात्र चिने र माया गर्थे। उसको आँखा उसको बाटोको अदृश्य मार्गदर्शकलाई खोलिएको थियो। ऊ प्रेम गरिएको थियो। ऊ सुरक्षित थियो। ऊ स्वर्गदूतहरूको एक टोलीले साथ दिइरहेको थियो। उनीहरू स्वर्गतर्फ जान सक्छन् र याकूबको लागि ढोका खोल्न सक्छन्। याकूबतर्फ फर्केर उनीहरू स्वर्गको दया लिएर आउन सक्छन् जब उसलाई सबैभन्दा बढी दया चाहिन्छ। याकूबले आफ्नो निराशा, आफ्नो लाजबाट बाहिर निस्कने र स्वर्गीय स्थानहरूमा पुग्ने एउटा ढोका फेला पारे। "र ऊ डरायो," शास्त्र भन्छ, "र भन्यो...यो अरु केही होइन तर परमेश्वरको घर हो, र यो स्वर्गको ढोका हो" (उत्पत्ति २८:१७)। परमेश्वरको प्रेमको शक्तिशाली उपस्थितिले अभिभूत भएर, याकूबले आफ्नो स्तम्भ स्थापना गर्यो, र त्यसमा तेल खन्याएर, परमेश्वरलाई आफ्नो परमेश्वरको रूपमा लिन र परमेश्वरलाई फेरि आफ्नो सबै समृद्धिको दशौं भाग फर्काउने वाचा गर्यो।
केहीले याकूबलाई एक दृष्टिवान भन्न सक्छन्, तर हामीमध्ये कोही पनि स्वर्गतर्फ जाने सिँढीको आवश्यकता बिना छैनौं। हामीलाई जहिले पनि बुझ्न नसक्ने शक्तिहरूले घेरेका छौं, र हामी देख्न नसक्ने शत्रुहरूको लक्ष्य बनेका छौं, यदि हामीसँग भाग्ने कुनै बाटो छैन भने हामी शरीर, मन र आत्मा सबैमा नष्ट भइसकेका छौं। हामीलाई स्वर्गदूतहरू चाहिन्छ–हाम्रो आफ्नै रूपका स्वर्गदूतहरू–जो सिँढी चढेर परमेश्वरको सिंहासनमा हाम्रो प्रतिनिधित्व गर्न जान्छन्, र जसले हाम्रो उद्धार लिएर तल झर्न जान्छन्।
जब येशूले नथानाएलसँग सुसमाचारको व्यवस्थामा देख्ने कुराहरूको बारेमा कुरा गरिरहेका थिए, उनले नथानाएललाई एउटा सुन्दर वाचा दिए: "र उहाँले उहाँलाई भन्नुभयो, निश्चय नै, निश्चय नै, म तिमीलाई भन्छु, अबदेखि तिमी स्वर्ग खुल्ला देख्नेछौ, र परमेश्वरका स्वर्गदूतहरू मानव पुत्रमाथि चढ्ने र झर्ने देख्नेछौ" (यूहन्ना १:५१)।
हामीले यस वाचामा ध्यान दिनुपर्ने कुरा यो हो कि यी स्वर्गदूतहरू, याकूबले सपनामा देखेका स्वर्गदूतहरू जस्तै, स्वर्गबाट झर्ने होइन, पृथ्वीबाट चढ्न सुरु गरेका थिए। उनीहरूले पृथ्वीबाट चढ्नुपर्यो किनभने उनीहरू पृथ्वीमा मानिसहरू माझ बसोबास गर्थे। मानव beingsहरूले स्वर्गदूतहरूको पद (स्वर्गीय दूतहरू) भर्न सक्छन् भन्ने कुरा नयाँ नियमका कम्तिमा दुई सन्दर्भहरूबाट स्पष्ट छ (हेर्नुहोस् प्रकाशितवाक्य १:२०; गलातीहरू ४:१४) जहाँ यो शब्द परमेश्वरको सेवा वर्णन गर्न प्रयोग गरिएको छ जसले हामीलाई स्वर्गबाट सन्देशहरू पुर्याउँछन्।
हामी, जब दुष्ट र पापी थियौं, हामीलाई स्वर्ग र पृथ्वीबीचको खाडल पार गर्न एक मध्यस्थ चाहिएको थियो। येशू आफैं, असीम प्रेम र स्वतन्त्रतामा, स्वर्गबाट तल आए, र आफ्नो रगतको गुणहरूको माध्यमबाट त्यो खाडल पार गरे जुन मानिसलाई परमेश्वरबाट अलग पार्थ्यो। उहाँ सिँढी बन्नुभयो, र उहाँका गुणहरूको बलमा, नश्वर शरीर भएका स्वर्गदूतहरू चढ्छन् जसले उहाँसँग दयाको सेवामा सामेल भएका छन्। उनीहरू त्यो अनुग्रहको मांस र रगतको मूर्त रूप हुन् जसमा त्यो सिँढी पहुँच दिन्छ। उनीहरूले सिंहासनबाट सन्देशहरू ल्याउँछन्–दयाको, आरामको, सुधारको सन्देशहरू। उनीहरूले मानिसहरूको लागि प्रार्थना गर्छन्, हाम्रो मामिला परमेश्वरको अगाडि प्रतिनिधित्व गर्दै; र उनीहरूले परमेश्वरको लागि प्रार्थना गर्छन्, उहाँको दयालाई हामीतर्फ प्रतिनिधित्व गर्दै। उनीहरू परमेश्वरसँग सम्बन्धित एक साँचो सेवा हुन् र दैवी अधिकारले सुसज्जित छन्। उनीहरू पृथ्वी र स्वर्गबीचको एक कडी हुन्, र यदि हामी उनीहरूलाई छोउन सक्छौं भने, उनीहरूले हामीलाई परमेश्वरलाई छुने मद्दत गर्न सक्छन्।
